Eindelijk! Het externe seizoen is weer begonnen! Op een corresponderende prachtige zaterdagmiddag kwamen de spelers van MSV 1 dan ook weer bij elkaar in ons vertrouwde Oasis in de hoop daar een succesvolle middag te gaan beleven tegen UVS 2 uit Nijmegen.
Aan veel dingen was echter te merken dat het de eerste ronde was van het nieuwe seizoen. Een dag van tevoren waren we nog maar net op tijd om de opstelling in te leveren voor het nieuwe seizoen; onze speelruimte was in gebruik door een vergaderende politieke partij en oud (Menno) en nieuw (Fokke) hadden wat moeite om op tijd te komen. Ja mannen, daar komen jullie natuurlijk niet zonder vermelding mee weg!
Wat viel er te verwachten van onze tegenstander? Vorig jaar waren we nog in Nijmegen met de schrik vrijgekomen (toen werd het 4.5-3.5 voor ons). Een gevaarlijke tegenstander dus! Maar toch, wij hebben ons (hoe is het mogelijk eigenlijk?) nog verder versterkt. Fokke en Rienk zijn nieuwe basisspelers die Kees en Andre vervangen. Al met al hebben wij een astronomisch gemiddelde rating van 2020. Natuurlijk drijft Richard dit gemiddelde een beetje op, maar het is toch goed te weten dat ons bord 8 qua rating sterker is dan het 3e bord van UVS 2.
Al had ik het niet door op dat moment, maar bij aanvang bleek UVS maar liefst 4 invallers nodig te hebben. Deze bleken redelijk tactisch verdeeld te zijn: namelijk op bord 1, 6, 7 en 8. Desalniettemin, alleen hun 8e bord speler speelt normaal gesproken op een ander bord, namelijk bord 3. De 4 invallers zaten dus op bord 2 t/m 5, waarbij ze hoopten dat hun normale spelers hun wedstrijden zouden winnen en zij er zo minstens een gelijkspel uit zouden halen. Dit plan werd bijna werkelijkheid…
Het werd een prachtige, bloedstollende en bloedovergoten middag, onder auspicien van wedstrijdleider Andre, die zijn vrije zaterdag voor ons op gaf. De eerste partij die beslist was, was de partij van Menno op bord 3 met zwart.
Op zet 1 had Menno, met zijn hoofd al compleet bij zijn tweede zet, 1… Pc6?! gespeeld op het 1. e4 van zijn tegenstander, in plaats van zijn bedoelde 1…c5 en 2…. Pc6. Gelukkig kreeg hij na 1. e4, Pc6 2. Pf3, e5! weer een normale stelling op het bord en kon hij rustig verder spelen. Op een gegeven moment kwam (uit mijn hoofd) de volgende beslissende stelling op het bord:
Wit heeft zojuist 1. Pf4?? gespeeld om na het gespeelde 1… Pxf4 met 2. Dd2 het stuk weer terug te winnen. Jammer genoeg heeft zwart hier een sterke zet: 2… Db5! Menno viel de toren aan en redde op zijn volgende zet zijn paard. Met een stuk meer wist hij elke aanval van zijn tegenstander tegen te houden en uiteindelijk de partij te winnen: 1-0.
Nog 7 borden waren bezig toen de tijdnodsfase al aanbrak. Nergens anders was er al een beslissing, al was ik tevreden over mijn eigen stelling en die van Gerhard en droevig over Richard’s stelling. Maar Richard blijft Richard, dus wie weet wat er zou gaan gebeuren?
Na ons goede begin kwamen we echter niet weg bij UVS. Op bord 6 had Bart met wit op een gegeven moment een lekkere stelling opgebouwd. Het was een beetje konings-indischachtig. Het centrum was dicht en Bart speelde zijn pionnen op voor een aanval op de damevleugel. Het leek erop dat zijn tegenstander geen spel had, maar dat veranderde snel. Zwart speelde zijn koningsvleugel pionnen op en Bart hielp een handje door zelf g4?! te spelen. Zijn koningsstelling was op deze manier verslechterd en in een zeer complexe stelling bleek later mat niet te voorkomen, 1-1.
Hierna kwamen we wel weer op voorsprong. Fokke kreeg met zwart in zijn debut voor Meppel 1 een Oerang-Oetang (1. b4) op bord 5 voorgeschoteld. Zijn stelling zag er in het middenspel solide uit en toen zijn tegenstander d4?! speelde, moest hij even later kiezen tussen pionverlies of een kapotte koningsstelling. Hij koos voor het laatste en Fokke kreeg een aanval, die hij afrondde met een dameoffer. Zodra daar een plaatje van beschikbaar is, komt die er natuurlijk bij. 2-1 voor ons.
Ik weet de precieze volgorde niet trouwens, want ik was ook druk bezig met mijn tijdnoodsfase en het volgde elkaar snel op, maar het werd al snel 2-2. Ik denk dat het Alwin was die zijn partij verloor. Ik heb er niet veel van meegekregen, maar Alwin kwam op bord 8 met wit in een dameloos middenspel terecht uit een Pirc. Al met al kreeg zwart blijkbaar de overhand en wist hij te winnen. 2-2 dus.
Volgens mij was Richard daarna klaar met zijn partij. Hij kwam wat ongemakkelijk uit de opening en probeerde wat activiteit te krijgen. Dit lukte niet helemaal. In de dichtgeschoven stelling (pionnen op e4-d5 en d6-e5) wist wit de pion op d6 te ruilen voor zijn b-pion. Richard’s stelling verslechterde nog verder en in droevige stelling werd hij gevlagd. 2-3 voor UVS. Zo hadden de basisspelers van UVS op 1, 6 en 8 al gewonnen…
Op bord 2 speelde ikzelf met wit. Ik kreeg een lekkere stelling, maar speelde niet secuur genoeg. Ik besloot dan maar op aanval te spelen, maar ik gaf pardoes mijn ingesloten toren op f1 weg (ik zag Lb5 over het hoofd). Mijn aanval was onduidelijk, maar we waren ook in tijdnood. Al met al had hij allemaal gaten op de zwarte velden, geen zwartveldige loper meer en ik nog wel. Op een gegeven moment had hij nog 6 minuten over en toen dacht hij 5 minuten en 45 seconden na. Hij vond de enige verdediging, maar op de volgende zet ging hij wel de mist in (11 secondes voor 10 zetten werkt ook niet echt). Daardoor kon ik hem matzetten met een leuk blokkadezetje:
33. e6+!, Txe6 34. Dg7+, Ke8 35. Dg8#
Zo stond het ineens weer 3-3, in plaats van misschien wel 2-4! De rook trok ondertussen op en het vertrouwen keerde weer volledig terug.
Gerhard speelde op bord 4 met wit een uitstekende partij. Telkens had hij het initatief en uiteindelijk wist hij een pion te winnen. Hoewel hij een paard had tegen een loper van zijn tegenstander, wist hij het eindspel snel te winnen, mede mogelijk gemaakt door een paar slechte zetten en een grote blunder van zijn tegenstander. Zo maakte hij het 4-3.
Kort daarna kreeg Rienk een remise-aanbod, maar na even overleggen met mij besloten we dat hij gewoon doorspeelde. Al snel had hij gelijk spel gekregen op bord 7 met zwart. Hij kreeg het voor elkaar om een pion te winnen en kreeg een verre vrijpion op de a-lijn. In het toren en paard-eindspel dat volgde wist hij nog een paar pionnen te winnen. Het duurde toch nog tot half 7 tot hij het afrondde, maar afronden deed hij. Op de laatste zet kon het even nog alle kanten op (want zijn tegenstander dreigde mat!) maar Rienk promoveerde gewoon met zijn a-pion tot dame en zijn tegenstander gaf op. 5-3 en Rienk was de enige die het plan van UVS wist te ontmantelen!
Al met al een zeer interessante wedstrijd, waar het rijkelijk toegestroomde publiek hopelijk ook van heeft kunnen genieten: geen enkele remise immers! Voor ons een leerzame wedstrijd: hoe veel sterker we ook zijn, de wedstrijd moet nog altijd gespeeld worden. Voor doemdenkers misschien aanleiding om in nog grotere getale te stemmen op ‘Nee, ze redden het ook dit jaar net niet’ voor de poll op onze website, maar ik zou liever willen zeggen: “De eerste is binnen, nog 8 wedstrijden te gaan naar de KNSB-competitie!” Op 1 november is onze volgende wedstrijd in Deventer tegen promovendus Pallas, wat (verrassend?) in de eerste ronde PSV DoDO versloeg!
Roel.
