Spanning, sensatie, maar gelukkig geen snelschaken: zo zag afgelopen vrijdag de eerste wedstrijd van Meppel eruit in de bekercompetitie van de OSBO (de eerste ronde waren wij vrijgeloot). Met de kleinst mogelijke overwinning werd promotieklasse-team UVS uit het toernooi geknikkerd: 2.5-1.5.
Dat de wedstrijd op vrijdag gespeeld moest worden, was natuurlijk allerminst gelukkig. Aan de ene kant moesten we de training van Yge missen, aan de andere kant was het niet de best mogelijke voorbereiding voor de competitiewedstrijd van de dag erna. Maar omdat de communicatie zeer stroef verlopen was en de bekerronde eigenlijk al gespeeld had moeten zijn, zat er niets anders op dan op vrijdagavond Oasis onveilig te maken. Ondanks deze ongewone dag waren er echter ook nu weer een behoorlijk aantal supporters (en zo kon de coma-zuipende jeugd ook eens zien dat sommige mensen inderdaad schaak spelen).
Voor ons had Sibbele de volgende opstelling bedacht: ik op bord 1, de leider van de competitie (Gerhard) op 2, de clubkampioen (Rienk) op bord 3 en Fokke met zijn pas verworven torenhoge rating op bord 4. Omstreeks kwart over acht begonnen we de wedstrijd. Voor de goede orde (we hebben al jaren niet meer meegedaan immers!): de partijen zijn twee uur per persoon en mocht de uitslag 2-2 zijn, dan moet er gesnelschaakt worden. Na loting bleken wij op de oneven borden zwart te hebben.
Ik was zelf als eerste klaar. Mijn tegenstander wilde een omgekeerde Slavische verdediging spelen. Achteraf speelde ik de opening correct, maar naief. Mijn tegenstander ruilde dames en had wel zwaktes op de damevleugel, maar ik kon er niets mee beginnen. Hij had in totaal twintig minuten gedacht, ik had slechts datzelfde aantal minuten over, toen mijn tegenstander remise aanbood. Ik kon niets vinden om het beton af te breken en nam dus de remise maar aan, 0.5-0.5.
De overige partijen duurden wel tot aan het eind van de avond. Fokke speelde een degelijke partij op bord 4. Hij kreeg een initiatiefje en speelde dan ook door toen hem remise aangeboden werd. Achteraf bleek dat hij dicht bij de winst geweest is, maar dat zijn stelling net niet goed genoeg was om ook echt te winnen. Dames gingen van het bord en toen was het gedaan met de pret. Remise was het resultaat, 1-1.
Op bord drie speelde Rienk. Vanaf het begin ging hij er loeihard tegenaan. In een speciaal soort Notenboom-variant van het damegambiet kwam hij twee pionnen voor. Al met al zag het er volgens velen moeilijk uit, maar Rienk wist 1 van de twee pionnen te behouden en had zelfs het betere van het spel. Omdat Gerhard verloren stond en Fokke en ik al klaar waren, moest Rienk winnen. Dat deed hij op de volgende spectaculaire manier:
23… Pxh2! 24. Dxh2 (24. Kxh2, Dg3+ 25. Kh1, Tg4 26. Pf3, fxe4 is vernietigend); 24… Txg3+, 25. Kf1, Dd3+ 26. Kf2, De3+ 27. Kf1, Tag8! 28. Dh4+
Een schaak der wrake? Mat is toch niet te voorkomen? 28… Ke8?? (28… f6!) 29. Dd8+! het kan wel! Zou Rienk deze klap te boven komen? 29… Kxd8 30. Pc4+, Dd4 31. Txd4, cxd4. Zwart staat gelukkig materiaal voor en heeft nog altijd aanval. 32. Pd2, fxe4 33. Txd4+, Ke7 34. Ld1, Tg1+ 35. Ke2, T8g2+ 36. Ke3, Txd1?? (36… Te1+) 37. Pb3??, Te1#, 2-1 voor ons.
Dit betekende dat we opgelucht adem konden halen: in het ergste geval zouden we erom moeten vluggeren. Maar dat bleek niet nodig te zijn: Gerhard behaalde het laatste halfje. Dat ging echter niet zo gemakkelijk…
In een soort van drakenvariant had wit een prettige stelling opgebouwd. Maar om verder te komen zocht Gerhard de complicaties op, met als gevolg een typische stelling die je gauw even door Rybka gooit omdat je er zelf geen touw meer aan vast kunt knopen. Jammer genoeg voor Gerhard bleken de complicaties ongunstig voor hem te zijn en aan het eind van alles stond hij een dame tegen drie of vier lichte stukken achter. Tenminste… als hij teruggeslagen had. Dat deed hij niet meteen en kreeg daardoor een verre vrijpion op d7, maar daarnaast had hij slechts nog een dame tegen 2 torens en een loper van zijn tegenstander. Het zag er hopeloos uit voor hem.
Maar toen gebeurde er iets ongelofelijks: zijn tegenstander ging met Gerhard meevluggeren en overzag de aanval van Gerhard’s dame op zijn loper! Nog altijd stond Gerhard verloren, maar nu was het een stukje moeilijker voor zijn tegenstander. Gerhard zag zijn kans en offerde alle pionnen in de hoop op eeuwig schaak. Dat was heel moeilijk, maar het kwam toch op het bord:
Maar daarmee was het nog niet gedaan! Gerhard had nog maar iets in de orde van 20 secondes over voor de rest van de partij. En wat hij ook deed, remise claimen deed hij niet! En als je dan alsnog gevlagd wordt, heb je gewoon verloren! Hij wist dit niet en deed misschien wel twintig schaakzetten, voordat zijn tegenstander hem remise aanbood: hij had nog minder tijd over dan Gerhard zelf! Zo eindigde alles gelukkig goed voor ons en kwam de eindstand van 2.5-1.5 op het bord.
Daarmee is de eerste horde genomen, maar ook de volgende ronde zal niet gemakkelijk worden. Ook daarin is weer een Promotieklasse-team de tegenstander: Pallas. We zullen zien of we ze nog een keer aan kunnen…
Roel.
