Opnieuw een speeldag in de promotieklasse, opnieuw een overwinning, maar ook alweer geen overtuigende. Nu werd Bennekom met de kleinst mogelijke overwinning verslagen. Toch hadden we minder problemen dan bijvoorbeeld tegen Veenendaal.
De beste partij die gespeeld werd deze speelronde was de partij die al gespeeld was. Richard had een feest en we konden gelukkig regelen dat hij vooruit kon spelen. Op bord 4 speelde hij met zwart tegen Hotze. Die speelde het volgens eigen zeggen niet best, maar daar tegenover staat ook dat Richard nooit inging op materiaal winnende varianten waarin zijn tegenstander compensatie zou krijgen. Al met al was Richard binnen twee uur al klaar en konden we gisteren met een 1-0 voorsprong beginnen.
Vol goede moed kwamen we dan ook om kwart voor twaalf in Bennekom aan. Toch wisten we dat het een hele zware wedstrijd ging worden: vorig seizoen was het dit team dat ons in de laatste ronde versloeg en ook in de jaren ervoor hebben we bijna nooit een positief resultaat behaald in Bennekom. Slecht licht verzwakt, wegens droeve omstandigheden kon Menno opnieuw een uitwedstrijd niet spelen, gingen we aan de slag.
Van tevoren was er nog gegrapt dat we met zijn allen rustig remise konden spelen met onze 1-0 voorsprong, in de partij leek dit nog uit te gaan komen ook. Bart speelde op bord 6 zijn favoriete opening. Zijn opponent had echter vorig jaar nog op hem voorbereid en daardoor kwam er al snel een remise eindspel op het bord. Er viel weinig te proberen bij een tegenstander die niet zelf ook probeert te winnen en dus bood Bart remise aan en was de stand al vrij snel 1.5-0.5
Als tweede maakte Fokke remise. Op bord 3 had hij eerst een halfuur moeten wachten op een tegenstander (‘oh we beginnen om 12 uur?!’). Daarna werd hij ook nog eens getrakteerd op een lastige partij. Op een gegeven moment kreeg hij een stelling met allemaal verkeerd geplaatste stukken, tegen een optisch mooie stelling van zijn tegenstander. Misschien dat die bang was voor tactische grappen, want ineens bood hij remise aan. Graag! 2-1.
Vervolgens was het de beurt aan Rienk. Hij had een heel interessante opening gehad. Hij hield vast aan een gambietpion en op een gegeven moment gaf hij die terug voor een initiatief en best prettige stelling. Zijn tegenstander bood remise aan en Rienk nam dit aan. Later bleek dat we toch nog goed weggekomen waren, want er bleek een winnend kwaliteitsoffer in de stelling te zitten! 2.5-1.5.
Toen begon de tijdnood. Gerhard had een gelijke stelling, Alwin’s stelling zag er prettig uit, Roelof’s stelling zag er gevaarlijk uit, maar hij stond een pion voor, en mijn stelling was… veranderlijk. In het Hollands leek ik op bord 1 een prettige plus te ontwikkelen, tot mijn tegenstander me ineens verraste door ook pionnen te gaan opspelen op de damevleugel. Ik maakte een verschrikkelijke strategische fout, waardoor de vleugel nooit meer open zou komen en ineens stond ik strategisch verloren: tegen een koningsaanval zou ik weinig hebben kunnen beginnen. Maar ineens besloot mijn tegenstander om de kwaliteit te ‘winnen’:
Hij speelde 17…f4 en na 18. exf4 (anders komt 18…f3) kwam 18… Lg4. Maar na 19. De1, Lxd1 20. Txd1, gxf4 21. Lxf4 was de stelling helemaal niet meer zo duidelijk.
Plotseling lijken er overal en nergens zwarte pionnen van het bord te gaan verdwijnen. Op Td8 komt c5, en op De7 komt slaan op b5. Mijn tegenstander speelde 21… Pg4?! 22. Dxe4, d5 23. Dxe8, Taxe8?? Ik had veel pionnen voor de kwaliteit, maar ineens heeft hij niet eens de kwaliteit meer. 24. h3 (leek me het veiligste), 24… Txf4 25. gxf4 Pf6 26. cxb5 en ineens sta ik drie pionnen voor.
Plots stond ik dus in plaats van verloren juist gewonnen! Dat betekende dan ook dat ik snel Roelof duidelijk maakte dat hij het remise aanbod van zijn tegenstander aan diende te nemen. Alwin en Gerhard hadden daarna genoeg aan 1 remise en dat moest toch lukken! Achteraf had Roelof misschien door kunnen spelen, maar zo goed had ik de stelling niet bekeken (tijdnood!). Hij had op bord 8 een goede partij gespeeld. Zijn tegenstander, die vorig jaar nog op bord 2 speelde tegen mij, had het centurm ingenomen, maar Roelof had dat goed aangevallen met zijn pionnen. Daarmee won hij zelfs een pion. Zijn tegenstander had wel kansjes op de koningsvleugel, maar het bleek onvoldoende. Er werden stukken geruild en toen kwam dus het remiseaanbod. Achteraf gezien speelde hij nog maar voor twee mogelijke uitslagen: remise of winst. Foutje van mij. 3-2.
In tijdnood gebeurde er vervolgens toch nog het een en ander. Ik speelde met mijn gewoonlijke fluwelen techniek mijn eindspel met drie pionnen meer bijna de vernieling in. Ik was dan ook ontzettend opgelucht dat mijn tegenstander vergat op zijn klok te letten en op de 37e zet door zijn vlag ging. 4-2
Aan de andere kant hadden Gerhard (bord 5) en zijn tegenstander wel goed op hun klok gelet, maar niet op het aantal zetten wat ze speelden: ze speelden door tot zet 48! Jammer genoeg had Gerhard op zet 44 een treurige blunder gemaakt en een pion weggegeven. Ineens bleef er (ongeveer) het volgende eindspel over:
Wit (Gerhard) is aan zet. Jammer genoeg is er geen mogelijkheid zijn pion te dekken, ondanks het net verkregen uur extra bedenktijd. De enige mogelijke remise kans is om het paard te geven voor de g-pion en dan met de koning de a-pion te winnen. Maar dat ziet er nagenoeg onmogelijk uit.
Dat betekende dan ook dat Alwin op bord 7 remise moest maken. Hij kreeg een typische Konings-Indisch in de voorhand stelling op het bord. Een paar jaar terug hebben we het met Yge hierover gehad, maar niemand van ons blijkt een echte Fisscher te zijn. Alwin ook niet: hij kreeg de gewenste opstelling op het bord, zijn tegenstander had amper compensatie, maar hij kon geen genadeklap vinden. Gelukkig bleef er een toreneindspel over met evenveel pionnen. Straftraining bleek niet nodig, want al vrij snel werd de remise bericht. 4.5-2.5 en we hadden de winst binnen.
Gerhard probeerde het nog even, maar zijn tegenstander maakte geen fout. Gerhard moest als enige van ons opgeven.
Uiteindelijk hebben we dus de overwinning van Richard goed verdedigd en daarmee opnieuw een belangrijke overwinning behaald. Ondertussen is ASV 4, onze volgende tegenstander, op 3 matchpunten achterstand gekomen door een gelijkspel. Pallas aan de andere kant staat nog altijd op 2 matchpunten achterstand door nog een verpletterende overwinning. Nu hebben ze meer bordpunten dan wij, dus we mogen absoluut niet verliezen! Ik ben benieuwd hoe de teamleider van Pallas de druk nog verder wil verhogen: zal hij straks zijn wens naast in zijn verslagen en in zijn emails ook nog verkondigen in een paginagrote advertentie in de Meppeler?
