Op dinsdag 13 maart speelden we l 2 aantreden tegen De Combinatie uit Harderwijk. Op de ranglijst scheelde het niet zoveel, maar omdat we dit seizoen goed preseren – afgezien natuurlijk van die verschrikkelijke 1 e ronde – hadden we er wederom goede hoop op.
In de bekende sterke opstelling
- Menno (wit)
- Roelof
- Boen
- Marco
- Stefan
- Alexander
- Ton
- Anne-Bert
waren we vastbesloten aan onze bordpunten te werken. Dat lukte uiteindelijk redelijk.
Als eerste was dit keer niet Ton klaar maar Stefan, die extern dit seizoen een TPR heeft ver boven de 2000! Op één of andere manier werkt hij bijzonder intimiderend op zijn tegenstanders want ook deze keer was het miniatuurtje.
Stefan – van Keulen
Een interessante stelling waar het nog alle kanten op kan. Zwart kwam nu op het onzalige idee om 11. … f5? te spelen waarna 12. Pe5 de partij beslist. Er volgde nog 13…Lg5?? (13…Pd7 is relatief beter, hoewel wit dan na f3 een stuk wint) 14. h6! 1-0
Ton was de volgende die won.
Van Twisk – Ton
In deze typische Ton-stelling (let op de zwarte koning en de pionnen op h6,g5 en f6…, vaak staat die laatste pion dan op f5 of f4!) speelde Ton 17… Tf7? Niet de beste lijkt me. 17…g4 wint een stuk. Maar wit krijgt nu een fata-morgana. 18 c4? Wat zou wit in hemelsnaam gedacht hebben met deze zet. Ik kan het niet bedenken. Waarom niet 18. Lg3 18…Dxc4. Uiteraard. 19. La5, b6? Nog steeds wint 19….g4 een stuk. 20. Lc3 Lb7? Nogmaals 20…g4 21. Dd3 Dc6 22. d5? Dxd5 23. Lxd5 stond Ton gewoon een pion voor en het eindspel met ongelijke lopers maakte hij genadeloos af. 2-0. Dat liep lekker.
Vervolgens volgden er een paar tactische remises. Boen kwam niet goed uit zijnd Draak en bood in matige stelling remise aan hetgeen door zijn tegenstander werd geaccepteerd. Ik speelde een aardige partij, offerde een pion die ik met rente terugkreeg maar in de slotstelling met 3 tegen 4 pionnen en 2 ongelijke lopers zat te weinig zodat remise onvermijdelijk was.
Intussen stond Marco beter, maar deze partij verzandde in remise. Anne-Bert won een stuk en maakte het onberispelijk af.
Alleen Roelof en Alexander speelden nog het laatste half uur. Roelof stond glad verloren, gedekte vrijpion minder, ook nog veel minder tijd, dat zou wel niet goed aflopen. Wie schetst mijn verbazing toen zijn tegenstander remise aanbood. Kennelijk maakte het hem niet zoveel meer uit. De wedstrijd was toch al verloren, de reis naar Harderwijk is een lange. Dat soort overwegingen zullen wel een rol gespeeld hebben. Roelof viel bijna van zijn stoel maar accepteerde deze buitenkans uiteraard.
Alexander speelde een prachtige, taktisch hoogstaande partij waarin – in hoge tijdnood voor beiden – diverse voorbeelden van wederzijdse schaakblindheid voorkwamen.
Harderwijk – Alexander
35… Lxg5? . Tsja, dat kan je met nog 7 minuten op de klok niet laten. Het is niet echter niet goed. 36. Dg4?? Na ruim 10 minuten nadenken gespeeld. Enorme blunder. Er is niets mis met fxg5, maar wit gelooft zwart op zijn woord. 36. ..Tf5 37. Ke2 Lxf4? Wint ook wel, maar na 37….Txf4 is het helemaal uit. 38. d5 Dxc5 39. Dg8+ Kc7?? Aiaiaia, woorden schieten tekort. Na 39…Tf8 is het helemaal uit, nu construeert zwart een helpmat. 40. Txb7+??? Oeioeioei, 40.La5+ Dxa5 41.Tdc2+ Kd6 42. Dxe6# 40. …Kxb7 Fritz laat nu een voordeel van ongeveer 20 pionnen zien… 41 Tb2+ Db5?? 41… Ka7 en er is geen mat op b8 vanwege de loper op f4. 42.Txb5 axb5 43.Dxe6 Tfxd5 44. De4 Lxh2 45. Kf3
en met nog 2 minuten op de klokken tot remise besloten. Zwart zal nog wel gewonnen staan maar na zoveel emoties is het goed je zegeningen te tellen en je te realiseren dat een half ei nog altijd beter is dan een lege dop.
Uiteindelijk was dit dus het eindresultaat:
- 1. Menno (zwart) ½
- 2. Roelof ½
- 3. Boen ½
- 4. Marco½
- 5. Stefan1
- 6. Alexander½
- 7. Ton 1
- 8. Anne-Bert1
Het werd dus 5½-2½ , een regelmatige overwinning. Promotie is nog steeds mogelijk!
Menno van Koningsveld
Zwolle, 25 maart 2007
