Meppeler jeugd gaat Internationaal
Een toernooi in Duitsland, dat leek jeugdleider Rienk wel wat. Hij stuurde een enthousiaste mail rond naar de jeugdleden en afgelopen zaterdag 6 december was het zo ver. In een auto volgeladen reden Lars, Leon, Lennart, Eva, Florian, Rienk en Jacqueline door het mistige land naar het oosten. Eindbestemming: het Franziskus Gymnasium in Lingen.
Vooral Lars had zich goed voorbereid door van tevoren met Google Translate alvast wat Duitse schaaktermen op te zoeken. In de auto deelde hij zijn kennis met zijn medereizigers. Lennart citeerde te pas en te onpas uit zijn van Sinterklaas gekregen boek over Magnus Carlson (“hoewel Magnus al op vijfjarige leeftijd de loop van de stukken kende, liet hij zich als achtjarige nog een keer verrassen door de herdersmat”). . Jacqueline was vooral blij dat ze de auto mocht besturen. Dat leidde wat af van de gedachte aan wat haar te wachten stond. Overmoedig geworden door het oefenen in het Stap 3-boekje had ze namelijk besloten om, net als Rienk, mee te doen aan het veteranentoernooi dat ook op het programma stond in Lingen.
Goed gemutst stapten de nieuwbakken internationals om half tien de school binnen. Na een snelle verkenningsronde – waar zijn de wc’s? waar moet ik schaken? – was het wachten op de start van het toernooi. De Meppelers werden mooi verdeeld over de school. Elke groep speelde namelijk in zijn eigen klaslokaal. De indeling was niet op rating, maar op leeftijd. Leon, Eva en Florian deden mee in de groep U8, Lars schoof aan bij U10, Lennart nam plaats in U12 en Rienk en Jacqueline stapten het veteranenlokaal binnen.
De taalbarrière gaf af en toe iets verwarring, maar bleek voor het schaken in het buitenland geen enkel probleem. Pionnen, lopers, paarden – ach, ze doen over de grens precies hetzelfde als bij ons in Nederland. En schaken, dat kan de Meppeler jeugd wel! Daar zijn ze in Duitsland inmiddels ook achter. Aan het eind van de dag kreeg Eva de bokaal mee voor “bestes Mädchen” bij de U8. Florian speelde 6 uit 7 en nam de beker voor de tweede plaats mee naar huis. Leon, heerlijk op stoom de laatste tijd, speelde 4 uit 7 werd knap achtste. Lars lukte het nog niet een partij te winnen, wat niet zo gek is als je bedenkt dat dit pas zijn tweede toernooi was. Wel speelde hij twee keer remise. Een goede prestatie! In U12 greep Lennart net naast te prijzen. Hij verloor alleen van de uiteindelijke nummers 1, 2 en 3 en werd daarmee terecht vierde.
Bij het veteranentoernooi nam Rienk een mooi Duits schaakboek in ontvangst als beloning voor zijn tweede plek. Een dubbele tegenvaller voor Rienk. Niet alleen had hij stiekempjes gehoopt het toernooi te winnen, daarna had zijn zinnen gezet op zo’n lekkere Sankt Nikolaus van chocolade, die de jeugddeelnemers ook allemaal kregen. Een Duits schaakboek is dan toch taaiere kost…
En Jacqueline? Die verloor volstrekt kansloos alle partijen en hield er naar eigen zeggen “spierpijn in de hersenen” aan over. Ze kent haar plek weer als schaakmoeder: chauffeuren, zorgen voor voldoende schaakproviant en verder stug dooroefenen in de Stappenboekjes.
Een internationale schaakervaring én een mooie Duitse Urkunde rijker werd om vier uur de terugreis ingezet naar Meppel. De nevel lag prachtig over velden in het vage licht van de ondergaande zon. Lennart en Leon kregen daar weinig van mee. Bij de grens vielen bij hen de ogen toe. Pas bij Meppel werden ze weer wakker om begroet te worden door een prachtige, oranje volle maan vlak boven de horizon. Het stemmige slot aan een prachtige schaakdag.
Jacqueline Wouda
