Ha mannen en vrouwen (Susanti en Ronita),
Woensdagochtend, na een zeer kort naggie, vertrokken Eddie, Robert en ik om een uur of 10 vanuit Meppel; iets over 4 waren we in Dresden, geen problemen onderweg. Om een uur of 5 het registratie kantoortje van de organisatie gevonden, het kostte een uur om te registreren. We zijn in een IBIS hotel geplaatst. Om 7 uur met shuttles naar een sportarena (ijshockey) waar de openingsceremonie plaatsvond. Niet erg speciaal vond ik, maar mijn teamgenoten waren het daar definitely mee oneens. Wel veel bekenden getroffen uit de schaakwereld. Nederlanders, Afrikanen, Herman Grooten, Ard van Beek etc. Leon Muis (OSBO) is bijv. scheids.
Donderdag ochtend nog maar net de ontbijt deadline gehaald (10 uur), maar geen probleem, de ronden beginnen pas om 15 uur. Hard aan het werk gegaan om ons team aangevuld te krijgen tot 4 of 5 man. Eerst toestemming gekregen om een vervanger op te roepen (Leo Kubie, een Ghanees die in Londen woont), maar die kan pas na het weekend. Tja, dan is de wereldtitel wel verkeken natuurlijk. Ook voor mekaar gekregen dat een Duitse VIP (Richard von Weizsacker, de zoon van; hij is voorzitter van Duitse Bond) naar de Duitse Ambassade in Accra gaat bellen, met de vraag: “waarom krijgt John Hasford, de Ghanese kampioen, in godsnaam geen visum, terwijl hij notabene uitgenodigd is door de de duitse organisatie in Dresden?” Ik heb me ingehouden, geen rare woorden gebruikt, zoals !@ #$@%^&*?: etc. Wordt vervolgd.
Eddie had ’s morgens de captains meeting. Om 2 uur de 20 minuten wandeling naar de speelzaal ondernomen. We waren ruim op tijd, maar dat moet ook, want 1 minuut te laat aan het bord betekend een nul. Nieuw beleid van de FIDE. OOk nieuw is dat je geen remise mag aanbieden voor de 30e zet. Erg nieuw en verrassend was de klok instelling. Het half uur extra voor de rest van de partij krijg je niet na 40 zetten, maar als je door je tijd gaat!! Nee, het vangnet hangen we pas op als je van het touw afdonderd. Zo voelt dat ongeveer. Iedereen had het er ’s avonds over en bij het ontbijt vanochtend, benieuwd of ze daar wat aan gaan doen vandaag.
We moesten tegen het verschrikkelijke Botswana. Niks boveste helft tegen onderste helft, ze hadden iets nieuws bedacht. Kijk op www.dresden2008.org voor details. In het kort: je moet eerste 3 ronden tegen teams uit je eigen speelsterkte omgeving, om grote krachtsverschillen te voorkomen; na 3 ronden wordt het “indeling as usual”. Leon en ik waren het eens dat het probleem hiermee slechts vooruitgeschoven wordt.
Ok, Botswana dus. Mijn potje was lijf op internet!! Ik ben beroemd!! Hebben jullie het gevolgd? Kan nog steeds via de website. Ik had het gevoel dat ik mijn tegenstander kon heben. Ik speelde tamelijk slecht, 3 keer een zet die ik op de volgende zet eigenlijk gewoon moest terugnemen. Bij Tb4 had ik a3 onderschat, Ook de trucs met Lxc5 en Lxfr en slaan op d4 of c5 heb ik wel gezien, maar ze konden steeds net niet goede, of ik probeerde zetten tevinden die de truc verbeterden. Db3 was onzin en ik had zijn plan dat hij met zijn toren binnenviel op de 8e rij, helemaal niet zien aankomen.
Pas toen ging het er slecht uitzien voor me, bevestigde de hoogbejaarde heer Fritz Vijf me gisteravond. Later bleek dat die jongen een FM van 2250 (of zoiets) was, niks van gemerkt.
Mijn teamgenoten waren sneller klaar dan ik; Robbie Sackey viel aan als een wildeman en ging ten onder in de tegenaanval en Eddie Thompson zag in tijdnood een paardvork over het hoofd in een slechter maar wellicht nog speelbaar eindspel. 4-0 voor Botswana, ongeveer de verwachte score. 🙂
Als je klaar bent met je potje moet je eigenlijk meteen weg van de wedstijdleiding. In de praktijk betekend dat dat je moet zorgen dat hij je voorlopig niet ziet en dat lukt makkelijk in die grote speelzaal, met een paar honderd andere officials; ook als je eenmaal buiten de speelzone bent, mag je officieel niet meer terug. Zelfs het argument “aber ich spiele noch” is niet rechtsgeldig. Maar goed , gewoon een andere grensovergang proberen en als de grenzpolizei ff de andere kant opkijkt kan je over het prikkeldraad klimmen.
Als alle potjes klaar zijn gaat er een stoet wandelaars van speelzaal naar het Rathaus, waar in jeugdherberg sfeer aan lange bierfeest-achtige tafels buffet voer genuttigd wordt. Carlsen en Thompson, Kortsnoi en Hoogendijk, Campomanus en Sackey, broederlijk naast elkaar. Ess, Ess, bruderlein ess.
Vandaag, vrijdag, gaan we het machtige Aruba bestijden. Dus vandaag heb ik het taalvoordeel t.o.v. mijn teamgenoten.
Kees
Vragen? mail me en ik beantwoord ze hier of bel me; tussen 10 en 2 overdag en tussen 10 en 11 ’s avonds maak je de meste kans; svp niet voor 9 uur ’s ochtends of na 11 uur ’s avonds; ik ben bereikbaar op mijn mobiel of in mijn hotelkamer: 00 49 351 4856 5732
