Terwijl op het Kerkplein om de prijs voor de ‘Sterkste man van Meppel’ werd gestreden en met joekels van keien werd gesleept, was de seizoensopener van het eerste een slappe aangelegenheid. Meppel 1 ging betrekkelijk geruisloos ten onder zonder ooit enige hoop gehad te hebben op een overwinning. En dat terwijl we vanaf het Kerkplein nog wel werden aangespoord om bijvoorbeeld ’te strekken, STREKKEN!’
Daarmee wil ik niet zeggen dat de uitslag nou zo afgrijselijk is. Met 3-5 verliezen van Haarlem is helemaal niet zo slecht. Te meer omdat zij een erg sterk team hebben (een van de weinige teams die qua rating echt boven ons uittorenen), en ook omdat wij Richard moesten missen. Vooraf was een 3-5 nederlaag dan ook een te verwachten uitslag. Nee, de grote teleurstelling was gisteren eigenlijk de manier waarop het ging: veel remises en nergens iemand die echt lekker voor de winst heeft gespeeld.
De slapste van allemaal was ondergetekende. Goed voorbereid, tegenstander die voorbereiding in gedwongen en vervolgens zo snel mogelijk de hele partij wegblunderen. Ik dacht een dame te kunnen winnen door een insluiting op b2, maar toen ik triomfantelijk de laatste zet van de variant op het bord gespeeld had, sloeg mijn tegenstander een volkomen ongedekt stuk met zijn dame eraf. Catastrofale schaakblindheid die gewoon niet voor mag komen.
Vooraf had ik de hoop nog gevestigd op de onderste borden, omdat daar het meest te halen leek. Dat viel tegen. Bart en Fokke kwamen al snel na mij een remise melden. Eigenlijk zat er nooit meer in. Als Bart bijvoorbeeld de stelling wel moeilijker had gemaakt, zou hij snel slechter hebben gestaan.
Micha kwam op bord 3 vlak daarna nog goed weg. Hij stond minder na een verkeerde zetvolgorde in de opening en zijn tegenstander bleek in de analyse het punt (terecht) al bijna geteld te hebben. Dat was gelukkig nog net iets te vroeg, want Micha vond een reddende verdedigingszet. Ook hij kwam een remise noteren.
Rienk, een andere fan van Houdini, maar dan de menselijke legende, kwam voor zijn doen erg goed uit de opening. Te goed misschien, want erna ging zijn stelling in rechte lijn bergafwaarts. De stelling werd geopend, Rienk moest zijn stukken wat ongemakkelijk neerzetten en zijn tegenstander deed nog een reeks sterke zetten. Geen ontsnappen meer aan en Rienk bezorgde de tweede nul.
Enige lichtpunt van de dag was de overwinning van onze nieuwe basisspeler André. Typerend voor onze wedstrijd van gisteren was dat daar een blunder van zijn tegenstander voor nodig was. In min of meer gelijkstaande stelling zag hij een simpele vork over het hoofd. André niet.
Toen waren er nog twee partijen aan de gang, maar enige hoop op een gelijkspel was allang vervlogen. Alwin had zich op bord 4 in een slecht eindspel gemanoeuvreerd met een toren en slechte loper tegen een toren en goed paard (en misschien ook nog wel een (paar) pion(nen) meer). In het middenspel had hij het ook niet zo lekker gedaan dus. Geen houden aan en de nederlaag was toen al een feit.
Dennis ging ook vrolijk mee in de malaise. Op het eerste bord ging de partij lange tijd gelijk op, maar leek hij uiteindelijk de betere kansen te krijgen met twee verbonden vrijpionnen in een dame + toren middenspel. Net op het moment dat ik dacht dat hij aan een technische klus kon gaan beginnen gaf hij beide vrijpionnen zomaar op en bereikte hij een toreneindspel dat potremise was.
Al met al was er dus niet veel af te dingen op de overwinning van Haarlem. Geen man overboord nog, er kan nog van alles gebeuren dit seizoen, zeker als Richard er straks (hopelijk!) weer bij is. Wel zal het vertoonde spel beter moeten. Misschien dat een rustigere middag ons daar de volgende keer bij zal kunnen helpen. Mooie locatie hoor, daar aan dat Kerkplein, maar soms betaal je daar wel eens een prijs voor.
