MSV 2 net te sterk voor Caissa Elburg in bekerduel
Deze bekerronde werd gespeeld in gemeenschapscentrum ’t Huiken, de thuishaven van Caissa Elburg o.l.v. Sibbele Bonthuis, erelid in Elburg en spelend lid in Meppel!
Helaas kon Caissa niet in zijn sterkste opstelling aantreden, want Folke van Dorp was op reis naar Nieuw-Zeeland en Peter de Korver moest zich ’s morgens ziek melden met griep.
Qua gemiddelde rating was MSV 2 daarom iets sterker op de borden en dat betaalde zich in de loop van de middag uit. Om 13.00 uur drukten de zwartspelers de klokken in en was de strijd begonnen.
De eerste beslissing viel aan bord 4 waar invaller Marc Land halverwege de partij een cruciale fout maakte met een paardensprong, dit kostte een licht stuk. Hij speelde nog door, maar kwam steeds meer onder druk te staan. Stefan Spekreijse gebruikte al zijn tijd om een matnet te vlechten en dat lukte allemaal net binnen de tijd, 0-1. Op de opmerking van omstanders waarom hij de stelling niet vereenvoudigd had naar een gewonnen eindspelletje zei Stefan dat matzetten toch wel zijn ultieme doel was bij het schaken, leuk zo’n instelling.
De tweede beslissing viel aan het topbord waar Ton Caljé een licht stuk verspeelde in een aanval en daar niet het positionele voordeel mee kreeg dat hij beoogde. Menno wikkelde professioneel af naar een eenvoudiger, maar wel duidelijk gewonnen stelling en de 0-2 was een feit.
Roelof Jan de Wolde en Espen Zechha zaten toen in een toreneindspel met ieder een toren, een witte loper en drie pionnen. Het was Roelof Jan die uiteindelijk een pionnetje meer had na loperruil en een ruil van enkele pionnen en hij kon nog als enige op eventuele winst spelen. In het teambelang bood hij remise aan en dat aanbod kon Espen eigenlijk niet weigeren en dus was de bekerzege voor het Meppelse team een feit.
Er was toen nog één wedstrijd bezig namelijk die aan bord drie tussen Bart Schadenberg en André Klomp. Deze partij eindigde met een toreneindspel met ieder drie pionnen. Uiteindelijk wist André een pion te winnen en de stelling was zo dat hij op mat of promotie van een pion kon afstevenen. Bart ging uiteindelijk in vliegende tijdnood mat.
Misschien een beetje geflatteerde eindstand van 0,5 – 3,5 op het scorebord, want de meeste partijen waren wel mooi en spannend, maar kleine krachtsverschillen betalen zich toch heel vaak wel uit en dat was deze middag het geval.
In ’t Huiken was een scheidsrechtersmiddag georganiseerd door de amateurtak van het voetbal en bij de slottoespraak viel daar vaak het woord respect i.v.m. het sportief laten verlopen van een wedstrijd. Deze schaakwedstrijd sloot (natuurlijk) naadloos aan bij dit thema, want het verloop was sportief en er was met respect voor elkaar gespeeld, zoals het heurt zou Jort Kelder gezegd hebben.
