Dit stuk is geschreven door Ferdinand Binnendijk.
Er is al een tijd geen verslag geweest van de verrichtingen van het eerste team. Bij deze maak ik dat goed. Maar eerst graag de aandacht voor het volgende.
Ons bereikte het verdrietige nieuws dat clubgenoot Stefan Spekreijse is overleden op 9 april. Hij speelde al jaren intern en extern voor MSV. Twee jaar geleden viel hij nog eens in voor het zaterdagteam, tegen de tegenstander van vandaag – Max Euwe. Maar in de archieven op de website kom ik ook een eindstand tegen uit het seizoen 1987/1988(!). S. Spekreijse op de elfde plaats maar ik zie ook wel wat andere bekenden: R. van den Berg, C. Panhuis en A. van Setten.
Omdat ik een MSV-groentje ben heb ik Stefan niet zo goed leren kennen als jullie, daarom sta ik er slechts kort bij stil. Ik kende Stefan als een van de sterkere schakers uit de Meppeler interne. Recht op de koning af indien mogelijk; of het positioneel verantwoord was dat deed niet zo terzake. Schaaktechnisch leverde het nog wel eens hoge toppen en diepe dalen op. Alwin was zo vriendelijk om uit zijn archief zo’n hoge top in te zenden voor dit verslag.
Stefan Spekreijse – Alwin Pauptit. Meppel, 1998.
1.d4 g6 2.c4 Lg7 3.Pc3 f5 4.Lg5 c5 5.d5 Pf6 6.Pf3 0-0 7.e3
7…Ph5 8.d6! Pc6 9.dxe7 Pxe7 10.Dd6 Lf6 11.Lh6 Pg7 12.Le2 Da5
13.0-0 f4? 14.Pd5 Pxd5 15.Dxd5+ Kh8 16.Pe5 Dc7 17.Pf7+ Kg8 18.Lxf4 d6
19.Ph6+ Kh8 20.Lxd6 1-0
Terug naar 12 april 2026.
Qua verslaglegging heeft u wat te goed, dus ik begin met de samenvatting van de ASV-match. Die dag kregen we op het laatste moment te horen dat er iets mis was gegaan met de reservering, dus hup, al het schaakmateriaal de auto ingeladen en naar de kerk van Rienk, waar we gastvrij werden ontvangen. Het was toen niet bepaald de dag van Micha, die dat allemaal mocht organiseren. Na een zet of zeven liep hij aan tegen een winnend Lxf2+, daarna moest hij zes uur lang aanstaren tegen ons gepruts (uitgezonderd Menno en Alwin, dankzij wie het nog 4-4 werd) en vervolgens werd hij van de fiets werd geramd door een brallende puber.
Tegen Woerden ging het collectief niet zo goed, maar de inhaalwedstrijd tegen SOPSWEPS werd een onverwacht succes. Hier nog een paar flashbacks.
De tegenstander van Leon stond al een zet of 30 materiaal voor, maar de buit binnenhalen bleek te lastig. 55.Tg3?? Dd2 0-1 was wel een heel dikke meevaller.
Na afloop naar een Ethiopisch eettentje. Micha lijkt nog te verbouwereerd van het missen van Lb7 om zich echt te verwonderen over wat voor exotisch eten er nu weer voor hem ligt.
Alwin met zwart stond ook wat achter. Hier ging het wegsijpelen van het voordeel wat meer in etappes dan bij Leon. Die ene f-pion is sterker dan de hele witte armada. 52.Txb6? f3 53.Tf2 Tcg7 54.h4?? Tg2+ 55.Txg2 Txg2+ 56.Kh1 Tg4. Het is al klaar, maar 57.h5 rolt de rode loper uit: 57… f2 en opgegeven. Een staaltje scorebordjournalistiek leert ons dat dit twee cruciale meevallers waren, anders was het 4.5 – 3.5 voor hun… Daar stond tegenover dat Micha – en dus ook iedereen die toevallig in het Ethiopische eettentje en in de trein terug aanwezig was – een nieuw PLUS ZEVEN incident meemaakte. Het belangrijkste: deze zege verschafte ons wat lucht voor de laatste wedstrijd.
Het werd een latertje in Amsterdam.
In die laatste match stond degradatie nog op het spel. En dat is niet helemaal des Meppels, vinden we zelf. Ook de locatie heeft er wel eens beter voor gestaan. Herinnering aan onszelf: voor volgende thuiswedstrijd smeren we wat WD-40 tussen de scharnieren van de deur van de speelzaal. Enfin, we wilden winnen van mijn oude club Max Euwe om niet afhankelijk te zijn van andere westrijden. Maar ook bij een gelijkspel of verlies hadden we nog goede papieren.
Dit jaar hadden we het nadeel dat we alleen te maken kregen met onze angstgegners van Max Euwe 2, terwijl het veel pakbaardere Max Euwe 1 zijdelings was weggesluisd naar klasse 2C en dit jaar vooral het Duitse snelwegnetwerk van dichtbij heeft bekeken. “Het lukt ze maar niet om te promoveren,” verzuchtten mijn oud-clubgenoten Achim en Ton vooraf op het terras. Om met gepaste trots te vervolgen: “en wij blijven elk jaar knap overeind”. Zo is het, ook dit jaar weer. (Tip voor volgend jaar: probeer eens om met het tweede kampioen te worden, en met het eerste te handhaven)
Veel partijen werden beslist in het verre eindspel, maar niet die van Menno. Die maakte korte metten:
Zwart is er niet aan toegekomen om te rokeren en zijn stelling is een puinhoop. Niets stond in de weg om rustig met 20.b4! het paard van zijn ideale veld te verjagen en de damevleugel kaal te vreten met b5& Da5. Een adequaat antwoord kwam er niet, was er ook niet; wel een invasiemacht aan stukken die veld e6 voor het witte paard toegankelijk maakten en met zo veel boots on the ground geloofde Christian Scho het wel.
De enige verliespartij van de dag kwam op naam van Alwin. Wijze woorden van Richard tijdens het eten: “zul je altijd zien, je geeft heel stom een pion weg, de engine geeft nog 0.00, maar omdat je boos bent op jezelf omdat je dat niet zag maak je direct daarna de echte fout”. En zo geschiedde: h5 Txa4+ Ta3? Met twee torens is dit een stuk makkelijker te keepen dan met één.
Dennis had in het Nimzo-Indisch wel heel rap de c4-pion te pakken, nog voordat de aanval van wit echt op stoom was. Hij gaf wit nog één herkansing om in troebel water te vissen.
Correct was hier 19…e5 en na 19…Pd6?! had Thomas de gelegenheid moeten grijpen om dat zelf te spelen: 20.e5! een pion meer of minder is niet zo interessant, maar die lopers moeten werken. Hij koos voor iets lomps met Ph5xg7 en dat zag er imposanter uit dan het was: stuk weg. 0-1
Rienk had de zaken positioneel aardig voor elkaar, nu begint helaas de klooifase.
24…Lxe5
Natuurlijk, weg met dat ding.
25.Txd5 Lxh2+ 26.Kxh2 exd5?
Oef, maar niet zo! Wit komt zwaar in het voordeel met 27.Dg4!, met de banale dreiging Lh6 g6 Df4-f6-g7#. Met Pxd5 was niks mis, wit blijft planloos achter.
27.Df5? Dxa3 28.b5 g6
De meest irritante was 28…Db2! 29.Te1 (dreigt heel smerig Dxc8) g6 30.Df4 cxb5.
De klooifase stopt meestal ergens in de buurt van zet 40. Toen het rookgordijn was opgetrokken met nog een paar serieuze kansen voor wit stond Rienk er twee voor. Hier verdween zojuist nummer drie met Pxc5+ maar geloof het of niet, de witte stukken staan ineens zo mooi dat de computer het gelijk vindt staan.
47.Kd5! is eigenlijk ook wel opgelegd, zo actief mogelijk en de loper bewaren, die werkt geweldig samen met de andere stukken. Ton zocht zijn heil in het toreneindspel met 47.Lxc5 Txc5 48.Txg6 waarna Th5? Tg7-xa7-a1-h1 inderdaad nog net remise is, maar Rienk trapte daar niet in en maakte het keurig af.
Andries speelde tegen Maarten Vinke een iets mindere partij dan we van hem gewend zijn dit seizoen. Die lat lag ook wel hoog, met 6 uit 8 al op zak en alleen verloren van Floris. Een vroeg remiseaanbod werd door Maarten resoluut geweigerd en daar viel wat voor te zeggen.
20…gxh3 gaat vol voor de winst, dit komt neer op een vol torenoffer met als compensatie een berg pionnen, een onveilige koning en ongecoördineerde stukken bij wit.
21.Pxd8 Txg2+ 22.Kh1 Txf2 23.Pe4 Tf4 24.Kh2?
Om nu die toren voor te blijven had hier 24.Pg5! gevonden moeten worden.
24…Kxd8 25.Tad1+ Kc8 26.Td5 Pg7?
Correct was 26…Txe4! 27.Txe4 Pf6
In de tijdens het eten uitgewerkte anale kralen theorie (Dennis vertelde over een nieuwe docu op Netflix over Hans Moke, zo kwamen we erop) moet je nu eerst vier keer trillen, even wachten en dan nog vier keer. Dan weet de cheater: er moet iets naar d4. De consensus was dat onnodig veel ongemak is en slimmer moet kunnen. Gewoon een keer flink trillen als je even een truc moet vinden zou ook genoeg kunnen zijn. Bon appetit!
Hier de trailer: https://www.youtube.com/watch?v=4k7lkMdZorE
Het is maar goed dat het bij wilde onsmakelijke theorieën blijft en 99.999% van de schakers eerlijk probeert te winnen. U begrijpt: Andries zit niet aan de doping en miste hier 27.Td4! Even later verzandde het in remise.
Dan de partij van Micha. Na de Lxf2 miserie, het PLUS ZEVEN incident en de rest van het seizoen waarin het ook al niet zo lekker loopt heeft er een flinke ratingcorrectie plaatsgevonden tot onder de 2000. Het is een eenmalig uitstapje, bewees hij met een mooi staaltje eindspeltechniek.
Ik zag de witspeler tot klokslag 1 uur naarstig bladeren in een openingsboek. Maar de opening is voorbij. 31.c5?! zal niet in het openingsboek gestaan hebben en ik denk ook niet dat we die in veel eindspelliteratuur terug zullen vinden. Die zet doet me enigszins denken aan Bas d. jaren geleden, toen hij al wel een behoorlijke rating had maar ook nog een voorliefde voor heel slechte lopers. Voor de tegenstander van Micha heb ik goed nieuws: toen we Bas dit hadden afgeleerd had hij binnen no time 2200.
31… b5 32.Ke4 c6 33.Lc3 Pd5 34.Ld2 Kg8 35.a4 a6 36.axb5 axb5 37.f4 g6 38.f5 gxf5+ 39.gxf5 Kh7 40.fxe6 fxe6
Een sterk veld, symmetrische structuur, geen zwaktes, veel mooier kan een 0.00 eindspel voor een paard er niet uit zien. De veertigste zet is gehaald, een half uur komt erbij en wit kan zich opmaken voor een uur ongemakkelijk schuiven op de stoel terwijl zwart gratis kan proberen. We gaan verder:
48… Ph8!
Paard in de hoek, dat is blijkbaar wat sub 2000 spelers schaamteloos doen.
Alle gekheid op een stokje, het is de beste zet. Het paard is onderweg naar g5 om de h-pion naar voren te lokken.
49.Kf4 Pf7 50.Le3
Wit ziet in dat het zinloos is en wacht het onvermijdelijke niet af.
50… Kh4 51.Lf2+ Kxh3 52.Le1
52…Ph8!
Hij doet het gewoon wéér die Micha, en opnieuw is het correct. Bonfire is nu onderweg terug naar g6 om een wit stuk te binden aan pion e5. Het is niet te houden.
Mijn eigen partij ging bergafwaarts nadat ik veel te optimistisch ten aanval trok. Toen we in +4 regionen waren maar de tijd bijna op was werd het meer gokken dan schaken. Mijn tegenstander wikkelde in onderstaande stelling volkomen onnodig af en had vervolgens ook niet geluk aan zijn zijde dat het direct remise was ondanks twee pionnen voorsprong.
39.Ld5+? Pxd5 40.Dxd5+ Dxd5 41.Txd5 Th3 42.e4 Td3!
Twee pionnen meer, maar net zoals de partij van Alwin vorige ronde gaat het niet alleen om het aantal, maar ook om de snelheid. De dreiging Td1+, Td2+, Txb2 is te erg om te negeren. Dan maar de koning activeren ten koste van alles, een juiste beslissing: 43.Tc5 Txd4 44.Kg2 Txe4 45.Kf3 Td4 46.Ke3 Td3+ 47.Ke4 Tb3 en wat resteerde was eenvoudig te verdedigen.
Tenslotte Richard tegen Achim. Met mij achter de witte stukken wordt zo’n stelling niks. Zo’n typische Benoni partij waarin zwart genoeg heeft geruild zodat er voor de zwarte zware stukken volop ruimte is om binnen te vliegen. Richard slaagde erin om de boel bij elkaar te houden.
26…Tfe8 27.axb5 axb5 28.Lb1 Lxb1 29.Txb1 Dd7 30.Df3 Ph6 31.g4 Txe1+ 32.Txe1 Te8
Een vervelende concessie, de zwarte stelling is inmiddels tochtiger dan de witte.
Vandaar ook:
33.Ta1 Db7 34.Lg1 Pf7 35.Ta7 Dc8
Db8 is beter, want dan komt er tegenspel na het wenselijke Ld4 b4!
36.Dd1 (Ld4!) Dd8 37.Lf2 Df6 38.Dd4 Dd8 39.Tb7 Da5?
Dat laat Df6 met tempo en Ld4 toe, maar gezien het zetnummer zult u begrijpen dat Richard andere dingen aan zijn hoofd had.
40.Ta7? Dd8 41.Tb7
Nu heeft zwart ook weer tijd om een betere te produceren dan Da5, maar alleen het nauwelijks vindbare 41…h5! was goed genoeg. De pointe is Txb5 hxg4 hxg4 Dd7
41…Te7 42.Txb5 De8 43.Dxc4 en hier vond zwart het tijd voor 43…Te1+
Begrijpelijk, maar eeuwig schaak werd het in de verste verte niet meer.
Het is einde seizoen. Veel dank aan de invallers die, veelal in mijn plaats, bereid waren om op te draven. Leon, Bas, Marc, Richard en Willem. Ook als je een kansloze nul haalt wordt invallen echt gewaardeerd!
Geen multiculti culinaire experimenten deden we deze keer, maar ‘gewoon’ Hollandse kaart bij Salud (tegenover Oasis). Na het bestuderen van de kaart vroegen we ons af of je op zo’n manier een halve kip kunt serveren dat de andere helft nog leeft. Fijne onderwerpen voor tijdens het eten, net als die anale kralen van Hansie.
Er stond op de kaart een Tomahawk – dat is: genoeg vlees om volgens de nieuwe schijf van vijf zonder vlees te overleven tot de team-BBQ bij Micha over een paar maanden. Maar die nam niemand. Rienk wilde even lekker doorpakken en vroeg of we alles tegelijk geserveerd konden krijgen. Matig idee. Voortaan als je honger hebt krijg je gewoon je hoofdgerecht eerst en dan de soep.
Micha voelde zich thuis genoeg om het verrassingsmenu te bestellen, maar hij vergat erbij te vermelden waar hij allergisch voor is: vieze handen. “Vette” pech toen daar een mooi bord spareribs verscheen, maar met mes en vork heeft hij ze behoorlijk schoon gekregen. De jongen van de bediening weet nu ook wat gewone thee is. Natuurlijk hebben we gemijmerd over het volgende seizoen, de dagelijkse politieke beslommeringen, baanzekerheid en de kinderen. Micha kookt zo matig dat zijn dochters van 17 het dan maar zelf doen.
En, last but not least.. het glas geheven op het leven van Stefan. Moge hij rusten in vrede.
